Blogs

De onderstaande blogs zijn gepubliceerd op de website bruggen-bouwen.nl

Waarom niet samenwerken mét de werkvloer?


Samenwerken en persoonlijke scholing

"Het kan toch niet zo zijn dat wij mensen opleiden voor beroepen die over tien jaar niet meer bestaan. Dat is ridicuul.” Terwijl de overheid nog bezig is met de 19e eeuw, moeten onze kinderen toch echt opgeleid voor de 21-ste eeuw! Samenwerken en persoonlijke scholing, dat is wat we dringend nodig hebben.


De kloof tussen onderwijs en bedrijfsleven is niet nieuw
Op deze site werden al vele blogs geschreven over het belang en het nut van samenwerken tussen de 'top' van bedrijven en de 'werkvloer'. En ook over nieuw leiderschap schreven we al veel. Nergens lijkt de afstand echter groter dan in het onderwijsveld. Terwijl de overheid nog bezig is met het bieden van ondersteuning aan het productietijdperk van de 19e eeuw, moeten onze kinderen toch echt opgeleid tot flexibele mensen die kunnen anticiperen op de uitdagingen van de 21-ste eeuw! Samenwerken en persoonlijke scholing is wat we dringend nodig hebben. Samenwerken tussen overheid en het echte onderwijsveld.

Het onderwijs zou om de leerlingen moeten draaien!
"Het onderwijs draait nauwelijks om de leerlingen of de leraren, maar om de onderwijsinstellingen. Die willen pronken met goede resultaten en dat is allemaal buitenkant. Het is allemaal bureaucratie, het is allemaal afgeleid. Die bemoeizucht is enorm.” Zowel de koptekst als de inhoud van de vorige alinea zijn afkomstig uit een artikel van Bloovi.be met Jan Rotmans, professor Transitiekunde verbonden aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Het raakt in de kern, wat er zo verschrikkelijk mis is in ons onderwijs. Er wordt niet gewerkt vanuit een visie op onderwijs om kinderen te helpen een brug te bouwen naar HUN toekomst.

De wereld verandert snel, maar ons onderwijs ...?
Onze overheid houdt vast aan een model uit een ver verleden. Of zoals Rotmans het zegt: “De wereld om ons heen verandert heftig en stormachtig en daar moet je je toe verhouden als onderwijs. Wat doen wij? Wij hebben nog een industrieel 19de eeuws onderwijsmodel ..... Terwijl je elke leerling een eigen leerroute zou moeten geven, gepersonaliseerd onderwijs.” Aansluiting zoeken bij de steeds hogere eisen die worden gesteld aan elk individu. Dat is een helse klus. Het betekent in elk geval ,dat je niet kan blijven doen of er niets aan de hand is. Niet alleen komen we dan in 2020 al 4.000 leerkrachten te kort, maar we krijgen ook steeds meer kinderen, die hun weg niet vinden in een wereld die er zo totaal anders uitziet, dan ze op school hebben geleerd.

'We moeten het denken in niveaus loslaten'
Het FD schreef in een interview met Paul Rosenmöller, de voorzitter van de VO-raad, op 24 mei dit jaar: "Leerlingen krijgen te weinig ruimte in het huidige onderwijsstelsel. Ze lopen aan tegen een op productie gericht systeem, waardoor ze tijdens hun schoolloopbaan in hokjes worden geplaatst en vastlopen op hun laagste niveau. 'Dit moet anders', stelt voorzitter Paul Rosenmöller van de VO-raad, de koepel van middelbare scholen. En, heel belangrijk: het veld moet de leiding hebben. Niet Den Haag, al moet het nieuwe kabinet wel de voorwaarden scheppen. 'Het taboe op een discussie over stelselhervorming moet eraf.' Dat taboe vloeit voort uit een parlementair onderzoek uit 2008, waarin werd geconcludeerd dat de overheid te midden van een reeks vernieuwingen had verwaarloosd de kwaliteit van het onderwijs te waarborgen."

Hoe zou het er bijvoorbeeld uit kunnen zien?
Op 29 juli schreef ik als reactie hierop: Ik vind,

  1. dat je kinderen eerst basisvaardigheden moet meegeven in het primair onderwijs om met zelfvertrouwen de volgende stap te zetten. Basisvaardigheden, maar wel gedifferentieerd aangeboden. Zowel cognitief (lezen, rekenen, taal, informatie zoeken en vinden, plannen) als sociaal emotioneel (luisteren naar elkaar en elkaars verhalen, samenwerken en samen spelen, afspraken maken en jezelf en anderen daaraan houden, discipline) als voor wat betreft beweging (sport, spel, dans) als creativiteit (workshops en 'zelf' doen)
    Ik denk, dat er echt meer ingezet zou moeten worden op kwaliteit. Van de schoolleiding (visie en management), leerkrachten (verplichte bijscholing) en ondersteuning (zowel inspirerend als faciliterend als controlerend).
  2. dat de overgang van PO naar VO veel gestroomlijnder en passend bij de kinderen zou moeten. Bijvoorbeeld via een soort Middenschool. Sommige kinderen zijn op 9-jarige leeftijd klaar voor die Middenschool. Anderen als ze 12 jaar zijn. Je zou kinderen in die levensfase tijd moeten geven om te ontdekken, waar de eigen passie zich bevindt. Daarom ook die 'Middenschool'. Niet het lesgeven door leraren, maar begeleiden bij het ontdekken door de kinderen zou centraal moeten staan. Een tijd waarin kinderen ook leren om 'hun handen' te gebruiken. Dingen maken van hout, beton, metaal of andere materialen. Misschien willen ze ontdekken hoe dingen werken. Ik denk aan elektrische apparaten en computers, maar ook loodgieters vakmanschap, koken, verzorging en facilitaire dienstverlening. Workshops en 'zelf' doen. Niet in jaarklassen, maar via overzichtelijke tweewekelijkse blokken. Niet in klassen of op verschillende niveaus, maar helemaal individueel elke paar weken in anders samengestelde groepen.
    Kortom: na de basisvaardigheden mag elk kind de wereld om zich heen verkennen. Het zal duidelijk zijn, dat het huidige VO in al zijn vormen hierin volstrekt niet voorziet en ook niet kan gaan voorzien.
  3. dat kinderen op het moment dat ze eraan toe zijn de stap zouden moeten kunnen maken naar een vorm van VO. Daarbij is het voor mij echt zonneklaar, dat je kinderen vanaf 14-jarige leeftijd al niet meer zou moeten willen tegenhouden als ze een beroep hebben gevonden, wat echt bij ze past. Werken en leren in de praktijk hoeft echt niet te wachten tot mensen 16 of zelfs 18 jaar zijn.

Ouders pakken de handschoen al op
Volgens professor Rotmans staan we aan het begin van een onderwijsrevolutie: "Je voelt ook de weerstand, en veel leraren zitten er helemaal niet op te wachten: ze hebben vijftig jaar top-down onderwijsvernieuwing over zich heen gekregen. Ik pleit voor een heel ander onderwijsding, van onderop. Laat elke school dat zelf uitzoeken en bepalen. Ga dat niet collectief opleggen van bovenaf. Dat hebben we decennia gedaan en dat werkt niet, dat geeft alleen maar meer werkdruk, meer stress, meer bureaucratie. Geef elke school de ruimte en de vrijheid om dat zelf uit te vinden." En laat daar nu door ouders al actief op worden ingespeeld via een petitie 'Kindgebonden Onderwijs Budget'?


Eerder verschenen blogs


administratorBlogs

Probeer Covide kosteloos uit

 

Je kan meteen beginnen in een online demo-kantoor.

Met behulp van onze uitgebreide Cursus Handleiding en persoonlijk contact vind je snel je weg.

 

>>  Gratis uitproberen?